Oefenkeukens en appeltaarten

In februari had ik de stap genomen om drempelaanpassingen en een hoog/laagkeuken aan te vragen bij de gemeente. Niet omdat ik dat nou zo vreselijk interessant vind staan of zoiets. Nee ik merk dat koken tegenwoordig niet meer lukt zoals ik zou willen. En omdat ik koken superleuk vind, weiger ik dat ook maar over te laten aan Niels. Die doet immers al genoeg,mag ik wel zeggen. En het is niet zo dat ik niet kan koken, maar het is meer dat het staan en tegelijk dingen doen om te koken me opbreekt. En zoals ik al vaker heb vertelt, mijn energieniveau is al behoorlijk laag. De laatste periode gebeurd het dan ook vaker dat Niels kookt of ik iets heel makkelijks kook, puur om maar niet te lang in die keuken te hoeven zijn. Zonde, want ik geniet van koken.

Dus in februari vond ik het welletjes, ik wilde weer plezier in het koken. En ook dat Niels kon blijven koken. Want een keuken aangepast op mijn zithoogte, gaat natuurlijk voor Niels helemaal niet werken. En ik heb gewoon ook echt dagen dat koken niet gaat, omdat ik er de energie niet voor heb, of mijn lijf tegenwerkt. En een lage keuken is natuurlijk een garantie op lichamelijke klachten bij Niels.

Vele maanden zijn verstreken en na een bezoek van mijn consulente die heel goed haar best heeft gedaan te omschrijven waarom ik de hoog/laag keuken nodig had hoorde ik tot augustus (!) helemaal NIKS van mijn gemeente. Ik blijk dus toch een zeer moeilijke vraag te hebben neergelegd bij de gemeente. Aan alle kanten hebben ze al een uitvlucht geprobeerd te verzinnen. Niels moest dan maar koken (ja hallo, naast 40 uur werk doet hij al enorm veel in het huishouden, nog een taak erbij is niet echt fijn), of dan moesten we maar magnetronmaaltijden doen (zie je het voor je? een magnetronmaaltijd na een dag hard werken? dat kan ik Niels toch niet aandoen…laat staan de prijs en de smaak van die dingen) waar ik de gemeente vriendelijk attent maakte op het gat waar ze die maaltijden wat mij betrof in konden steken. Toen die oplossingen pertinent door mij, Niels en de consulent van tafel werden geveegd, kwam de volgende vraag.

Was ik bereid er door een ergotherapeut naar te laten kijken? Want het was de gemeente niet duidelijk of ik geholpen was met een aangepaste keuken. Kon ik dan wel koken? En misschien ook een hele week? Nou, ik ben natuurlijk echt niet de beroerdste, dus ik vond een ergotherapeut prima. De ergotherapeut is thuis wezen kijken. En stelde toen voor om naar Heliomare te komen om te werken met de “oefenkeuken”. Om te kijken wat ik nodig heb en of het uberhaupt energie zou schelen. En ze stelde voor een appeltaart te maken, zodat ik niet in het luchtledige zou zitten werken.

Gisteren was het zover, ik mocht dus met mijn bakvorm naar de oefenkeuken in Heliomare. Toevallig waren er ook de Heliolympics die net geopend waren, dus het was er onwijs druk en rumoerig. De oefenkeuken was een hele openbaring. Wat een opluchting is het, als je zit aan een aanrecht op jouw hoogte en op een trippelstoel (ik heb die dingen vervloekt maar in de keuken is het verdomd makkelijk) waardoor je veel meer energie spaart en ook daadwerkelijk aandacht en plezier hebt voor hetgeen je doet.

Het was echt gezellig en ik heb ook echt fijn gewerkt (en  veel gepraat). De keukenaanpassing zorgt er dus in ieder geval voor dat mijn energieniveau niet zo snel weg is als gewoonlijk. Daarbij zorgt de trippelstoel voor een goede werkhouding. Na afloop hebben we nog even gesproken over het feit dat gemeenten best moeilijk doen en eigenlijk de keuken alleen op mij aan willen passen. Als ik alleen zou zijn geweest zou ik dat natuurlijk geen enkel probleem vinden, maar als je met meerdere mensen in een huis leeft, moet eigenlijk iedereen de keuken probleemloos kunnen gebruiken vind ik. Maar goed, we gaan merken wat de gemeente ervan gaat zeggen. Ik hoop dat het niet al te lang meer gaat duren, voor ik weet wat het gaat worden. Er zijn al heel wat maanden overheen gegaan.

Van de week werd ik verrast door bezoek van een bedrijf die hier aanpassingen aan woningen doet en rolstoelen levert. Ik heb naast die keuken ook drempelaanpassingen gevraagd. Ik moet als ik de deur uit wil twee drempels over, waarvan er een echt enorm hoog is. Ik beschadig op die manier zowel de drempels als mijn rolstoel en ik ben al meerdere malen bijna uit mijn rolstoel gevallen, toen ik de drempels over ging. Nu kan ik dus wel steeds opstaan, rolstoel over de drempel en gaan zitten, maar op slechte dagen kan ik helemaal niet eens lopen en steeds over drempels stappen werkt gewoon niet voor mij. Ik dacht dat het nog wel even zou duren, maar het bedrijf heeft alles opgemeten en waarschijnlijk krijg ik dus binnenkort de nodige aanpassingen!

Zo, dat was nog eens een heel ander verhaal dan over make-up enzo! Maar ook dit hoort bij mijn leven! Ik blijf nog even duimen dat alle aanpassingen er dit jaar nog komen…duim even mee!!

Advertenties

2 gedachtes over “Oefenkeukens en appeltaarten

  1. Serbolicious.nl zegt:

    Bah verschrikkelijk! Klote gemeente doet altijd moeilijk! Mijn oma had thuiszorg nodig nou daar is een jaar overheen gegaan voor dat ze uberhaupt en keer een reactie kreeg.
    Ik hoop het voor je dat ze een beetje snel reageren & dat je de aanpassingen krijgt! Succes meid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s