Pesten

Pesten. Een actueel onderwerp. Weer, moet ik zeggen. Het fenomeen is al zo oud. Maar pas de laatste tijd wordt pesten, eindelijk, bespreekbaar gemaakt. Hoewel, het onderwerp is voor veel mensen nog altijd een soort taboe.

En dat, vind ik, moet nu eindelijk eens veranderen. Ik merk om mij heen dat veel mensen zich schamen omdat zij vroeger zijn gepest, of omdat zij nog worden gepest. Er heerst een sfeer omheen wat ervoor zorgt dat iemand niet zo snel naar buiten komt met zijn of haar verhaal. Je word al gauw gezien als zwak  als je ervoor uitkomt dat je word gepest. En zeker, omdat er nu veel verhalen over zelfmoord na pesten (hoe erg dat ook is, ik zeg niet dat het niet erg is..)dat het pesten vast wel meeviel, want je hebt geen zelfmoord gepleegd.

Pesten…het bijzondere is nog altijd dat veel mensen niet eens echt de reden weten waarom zij werden gepest. Waarom zij het slachtoffer werden. En waarom niemand hen hielp. Veel mensen die een ander gepest hebben, zijn het op mysterieuze wijze vergeten, of weten niet meer precies wat ze hebben gedaan. Terwijl een ander de rest van zijn of haar leven de littekens (soms letterlijk) met zich mee moet dragen. Hoe kun je vergeten dat je iemand hebt gekwetst, jarenlang..pijngedaan. Het excuus is vaak “ we waren nog maar kinderen, dan gebeurd dat”. Dat vind ik het zwakste excuus ooit. Pesten, daar is geen excuus voor. En in plaats van dat het slachtoffer zwak zou zijn, denk ik juist dat degene die pest, of heeft gepest de grootste zwakkeling in het geheel is. Of vaak zelf onzeker is en daarom begint met pesten. Zeker weet ik het niet, want ik ben nooit een pester geweest. Ook geen meeloper trouwens.

Programma’s als “gepest” en “over de streep” maken problemen als pesten en de schade die dat toebrengt bespreekbaar. En niet alleen voor de slachtoffers , maar ook voor de aanstichters. Voor hen is het net zo goed belangrijk om het bespreekbaar te maken. Niet elke pestkop  heeft spijt van zijn daden natuurlijk, maar heel veel pesters wel en die schamen zich voor het feit dat ze gepest hebben.  Het is een supergoede ontwikkeling dat beide partijen naar buiten kunnen gaan komen met hun verhaal. Want aan een verhaal zitten altijd twee kanten, waarmee ik niet wil zeggen dat ik pesten goedkeur. Wel vind ik dat ook pesters naar voren moeten komen met hun verhaal.

Achter een pestkop steekt namelijk vaak ook een verhaal, wat meestal ongehoord blijft. Ik wil het niet opnemen voor pestkoppen, maar die schamen zich ook en vaak als iemand toegeeft vroeger te hebben gepest, heeft dit gevolgen voor het leven nu. Ik praat niet goed dat zij hebben gepest, maar ik vind wel dat ook pesters gehoord moeten worden en dat ook voor hen de weg open moet zijn om ook dat bespreekbaar te maken.Alleen dan zou er misschien ooit een einde kunnen komen aan pesten. Ik zou het zo mooi vinden als dit fenomeen de wereld uit geholpen zou worden.

Waarom ik schrijf over pesten? Ik ben zelf gepest. Van groep 3 tot de eerste klas van de MAVO. Op verschillende scholen, door verschillende mensen. En ik zal mijn leven lang gevolgen ondervinden van het pesten. Door middel van praten en schrijven heb ik dit een plekje kunnen geven en heb ik mijn pesters op mijn manier kunnen vergeven. Ik vind mezelf geen slachtoffer. En het viel niet mee, ik heb dan wel geen zelfmoord gepleegd, maar heb daar zeker wel aan gedacht. En ik schaam me er ook niet voor dat te vertellen. Jarenlang ben ik uitgescholden, gekleineerd, buitengesloten, geschopt, geslagen, bespot, bespuugd,opgewacht,opgesloten,achtervolgd,uitgelachen. Dat valt niet mee, voor niemand. En het moet bespreekbaar worden. Wij zijn geen slachtoffers, wij zijn overlevers!

foto (82)

En ik roep daarom iedereen op, koop het groene bandje ( E 2,-  bij oa de Zeeman) met daarop de tekst You Are Good. En laat daarmee zien dat je pesten bespreekbaar wilt maken. Help mee om nu eens echt aandacht te schenken aan pesten en het misschien daardoor ooit een halt toe te roepen!Ik hecht niet eens veel waarde aan dat bandje, eerlijk gezegd. Ik hecht veel en veel meer waarde aan het feit dat mensen het nu eindelijk bespreekbaar gaan maken. Het groene bandje is een zichtbaar bewijs dat je wilt praten over dit onderwerp, om welke reden dan ook. Je hoeft niet gepest te zijn om het bandje te dragen.

Ik kwam al iemand tegen met het groene bandje en je raakt in gesprek…daar komen ook andere mensen bij, die ook delen in het gesprek..En een gesprek leidt tot acties. En misschien stopt dan ooit het pesten!

Misschien klinkt dit naïef…en ben ik een dromer…maar ik ben zeker niet de enige. Op mijn andere blog heb ik al een video gepost , op mijn kanaal is deze ook te zien. Hier post ik een blog. Ik sluit af met een lied, wat hier weer mooi bij aansluit.

Mensen, ga praten. Laat weten dat je pesten afkeurt. Ben je een pester, doe ook jouw verhaal, maak duidelijk dat het niet goed is…op welke leeftijd je ook was… Maar schaam je niet, laat weten hoe het is om te pesten, gepest te worden of mee te lopen. Ik denk dat we het allemaal eens zijn dat het moet stoppen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s